Τοξική θετικότητα-συναισθηματική νοημοσύνη

2020-11-11

Τοξική θετικότητα-Θετικότητα-Συναισθηματική Νοημοσύνη


Άκουσε το γράμμα εδώ 


Τοξική θετικότητα είναι μια σχετικά νέα έννοια. Μετά από το "κίνημα" της Θετικότητας, των #positivevibesonly και σχετικών χασταγκ που κυκλοφορούν στα σόσιαλ, η χαρά της Παρασκευής και των Χριστουγέννων 60 μέρες πριν έρθουν. Όλη αυτή η διάθεση κάποιων να σκορπίσουν τη θετική ενέργεια με ποστ, ώστε να μοιράσουν χαμόγελα και γενικά αισιοδοξία, βραχυπρόθεσμα, κάποιους άλλους ανθρώπους που δεν αισθάνονται έτσι, τους αγχώνει. Ίσως τους στεναχωρεί γιατί δεν νιώθουν το ίδιο. Ίσως αισθάνονται πίεση γιατί θα έπρεπε και εκείνοι να το νιώθουν. Και τι θα πει πρέπει να νιώθω έτσι. Το συναίσθημα είναι κάτι που πηγάζει από μέσα μου. Δεν είναι κάτι που πατάω ένα κουμπί και το αισθάνομαι.

Υπάρχουν άνθρωποι που είναι φύσει αισιόδοξοι άνθρωποι, ένας από αυτούς είμαι και εγώ, δεν είναι ο αυτοσκοπός μου το να σκορπάω τη χαρά γύρω μου, αλλά προσπαθώ να μην σκορπίζω τη γκρίνια μου, γιατί και αυτή υπάρχει μέσα μου συχνά. Δεν αφήνω το μαύρο μου να καλύψει το λευκό μου. Υπάρχουν και εκείνοι που είναι λιγότερο αισιόδοξοι, ή θα μπορούσες να τους πεις και απαισιόδοξους. Είναι θέμα οπτικής. Μπορούμε να δούμε την ίδια κατάσταση αλλά ο αισιόδοξος να πιαστεί στο θετικό που μπορεί να κρύβει ενώ ο απαισιόδοξος θα πάει στο αρνητικό. Αυτό είναι κάτι που εκπαιδεύεται. Το μυαλό είναι ένας μυς και ότι εκπαιδεύσεις αυτό θα σου δώσει. Αν το περιβάλλον σου καλλιεργεί τέτοιες καταστάσεις, καταλαβαίνεις ότι γκρίνια θα αναπαράγεις. Αν κάθε μέρα κάνεις μια άσκηση και βρίσκεις ένα θετικό σε μια δύσκολη κατάσταση που ίσως αντιμετωπίζεις, θα γίνεσαι κάθε μέρα και πιο θετικός. ΑΝ το θες! Η προϋπόθεση είναι να το θες. Είναι που θα εστιάσεις. Δεν χρειάζεται να σε αγχώνει η θετικότητα των γύρω σου, τουναντίον να γίνει παράδειγμά σου αν το θες. 

Αν είσαι θετικός και θες να σκορπίζεις τη θετικότητά σου μπορείς και πάλι να το κάνεις, δε χρειάζεται όμως να πεις στους ανθρώπους που δεν αισθάνονται το ίδιο, προσπάθησε να το δεις αλλιώς, είναι όλα καλά και άλλα παρόμοια. Αυτές οι φράσεις δημιουργούν μεγαλύτερο πρόβλημα αντί να το λύσουν, ακόμα και αν οι προθέσεις σου είναι οι καλύτερες, που το ξέρω ότι είναι.
Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει γνωστή η Συναισθηματική Νοημοσύνη, ΕQ, για κάποιους πολύ ανώτερη της κλασικής νοημοσύνης και κάτι που εκπαιδεύουμε πια τα παιδιά μας δάσκαλοι και γονείς.

Τι είναι η συναισθηματική νοημοσύνη; Είναι η ικανότητα να κατανοήσουμε, εκφράσουμε και ελέγξουμε τα συναισθήματά μας (Kendra Cherry). Με απλά λόγια , είναι η ικανότητα να μπορώ να μπαίνω στα παπούτσια του άλλου χωρίς απαραίτητα να έχω ζήσει κάτι παρεμφερές. Κατανοώ δηλαδή πώς αισθάνεσαι. 

Ουσιαστικά η κατανόηση είναι αυτό που θέλει ο άλλος που είναι δίπλα μας, είτε είναι παιδί, είτε ενήλικας που συναναστρεφόμαστε. Θέλουμε να μας καταλαβαίνουν! <<Σε καταλαβαίνω>>. Δε χρειάζεται να πεις τίποτα άλλο κοντά σε αυτό, ούτε το έχω ζήσει, ούτε ξέρω πως αισθάνεσαι, ούτε είχα ένα φίλο που είχε το ίδιο. Δε χρειάζεται να μιλάμε κάποιες φορές πολύ. Μπορεί ο άλλος άνθρωπος απλώς να θέλει να μιλήσει χωρίς να περιμένει μια λύση ή μια συμβουλή. Αν χρειαστεί συμβουλή θα τη ζητήσει. Αν χρειαστεί τη γνώμη σου θα τη ζητήσει. <<Είμαι εδώ για να σε ακούσω>> είναι κάτι που ίσως ανακουφίσει κάποιον. Είτε παιδί, είτε ενήλικας.

Οι βασικές κατηγορίες της συναισθηματιή νοημοσύνης είναι:

  • Αυτοεπίγνωση
  • Αυτορρύθμιση
  • Κινητοποίηση
  • ενσυναίσθηση
  • Κοινωνικές δεξιότητες

Αναγνωρίζω λοιπόν αρχικά το συναίσθημα. Στη συνέχεια ρυθμίζω συναισθήματα που υπάρχουν είτε θυμός, φόβος, ( με ποιους τρόπους; Με τον αυτοέλεγχο, είμαστε δυνατότεροι από τις παρορμήσεις μας, σεβόμενοι τις αρχές μας (θα πρέπει προηγουμένως να έχουμε κάνει βασική εργασία με τον εαυατό μας, σε στιγμές που είμαστε καλά και ήρεμοι και να γνωρίζουμε τις αρχές που διέπουν την προσωπικότητά μας), ανάληψη ευθύνης (τίνος ευθύνη είναι;) προσαρμοστικότητα, και ανοιχτό μυαλό για να βρω λύσεις.
Κινητοποιούμαι παραμένοντας αισιόδοξος , συνεχίζω προς το στόχο μου ( γνωρίζοντας προς τα που θέλω να παω, δε χάνω το δρόμο) προσπερνάω γρήγορα το εμπόδιο. Με την ενσυναίσθηση αναγνωρίζω και κατανοώ και σέβομαι τα συναισθήματά μου μα και των άλλων και έτσι έχω τη βάση για τη δημιουργία υγιών σχέσεων στη ζωή μου.Όλοι αυτοί που είναι θετικοί δεν είναι χαζοχαρούμενοι, δεν πετούν στα σύννεφα, δεν πίνουν κάτι διαφορετικό ή δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να ακούσεις να λένε για εκείνους, είναι άνθρωποι που απολαμβάνουν τη ζωή, το υπέροχο και μοναδικό δώρο που μας προσφέρθηκε. Κάθε μέρα είναι σαν Παρασκευή, γιατί δε θα είμαστε εδώ για πάντα και όταν περάσουν τα χρόνια και δε θα έχουμε ολοκληρώσει το σκοπό μας θα αναζητούμε τις Δευτέρες για να ξαναξεκινήσουμε. Γιατί η ζωή είναι μια γιορτή και στη γιορτή όλα μπορεί να συμβούν, από το να πέσει το ρεύμα και να χαλάσει για λίγο το γλέντι, να μην έρθουν τα ποτά, να έρθουν παραπάνω άτομα χωρίς προειδοποίηση και άλλα παρόμοια αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι και αυτό θα το προσπεράσουμε, θα βρούμε την πιο καλή λύση και θα απολαύσουμε τη στιγμή. Γιατί όπως είπε και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ
<<Πραγματική επιτυχία είναι να περνάς από αποτυχία σε αποτυχία χωρίς να χάνεις τον ενθουσιασμό σου>>.

Αν βλέπεις η φάση που περνάς αυτήν την περίοδο είναι πιο ''μπλε'' από όσο θα ήθελες και αυτό σε εμποδίζει να χαρείς τη ζωή, ξέρεις πάντα ότι μπορείς να βρεις βοήθεια σε κάποιον που μπορεί να σε ακούσει και να σε βοηθήσει να το ξεπεράσεις. Καλό είναι να μη μπαίνεις σε συγκρίσεις. Είσαι ένας και μοναδικός και αυτό θα περάσει, αν το θες.
Η εργασία που έχουμε να κάνουμε με τον εαυτό μας, η αυτογνωσία και αυτοαποδοχή είναι προτεραιότητα και είναι κάτι που μας βοηθά να σταθούμε όταν έρθουν τα άσχημα συναισθήματα. Το θέμα δεν είναι να τα κουκουλώσουμε και να τα διώξουμε , μα να τα δούμε, να τα αγκαλιάσουμε και να τα εξηγήσουμε. Δεν είναι πολυτέλεια το να δώσεις χρόνο σε αυτό. Είναι η βάση για έναν υπέροχο και μοναδικό άνθρωπο, που βάζει στόχους και έχει όραμα και σκοπό.

Λαμπρινή

ΧΧΧ