Περί στόχων ο λόγος Ι

2020-08-25


Παραδοσιακά ο Γενάρης είναι ο μήνας που φέρνει έναν άερα ανενέωσης. Πετάμε το παλιό, περιμένουμε το νέο που φέρνει μαζί του ελπίδα και προσμονή. Ίσως τις τελευταίες μέρες έχετε διαβάσει σε μπλογκ, σε σάιτ και άρθρα για τους στόχους (10 στόχους για τη νέα χρονιά, πώς να βάλουμε στόχους, εσύ έγραψες τους στόχους για το 2020, μοιράζομαι τους στόχους μου και άλλα παρόμοια). Το πιο δυσάρεστο σε σχέση με αυτό είναι ότι ακόμα και όσοι βάλουμε στόχους, είναι πολύ πιθανόν μέχρι να φύγει ο Γενάρης να έχουμε ξεχάσει το γιατί και να έχουμε αφήσει πίσω το σχέδιο και τη στρατηγική μας.Προχθές είχα μια συζήτηση με κάποια γνωστή που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας γιατί κρύβει μεγάλη ουσία σε σχέση με το θέμα μας. Έλεγε λοιπόν: << δεν βάζω πια στόχους, δεν είμαι ούτε 25, ούτε 30, ούτε 35 γιατί όταν φτάσει το τέλος της χρονιάς και δεν τους έχω ολοκληρώσει απογοητεύομαι>>. Κατανοητό. Αλλά δεν συμφωνώ με το σκεπιτκό αυτό. Η μόνη απάντηση που είχα να πω και είναι και αυτό που πιστεύω ότι: << Οι στόχοι δεν έχουν ηλικία και ότι αν σε αυτό που θές πάρα πολύ (στόχο) απαντήσεις το ΓΙΑΤΙ το θες δεν υπάρχει περίπτωση να μην το ολοκληρώσεις>>. Υπάρχουν ένα σωρό πράγματα που γράφουμε σε λίστες κάθε Γενάρη, λες και το νέο έτος είναι μαγικό τζίνι και θα μας εκπληρώσει από μόνο του τις ευχές μας. Καμία νίκη δεν κερδίθηκε από την ευκολία του καναπέ μας, κανένα κιλό δεν έφυγε συνεχίζοντας την ίδια λάθος διατροφή και καθόλου άσκηση, κανείς δεν ήρθε ποτέ να σε πετάξει και να σε βάλει στην εργασία των ονείρων σου και φυσικά κανένα πριγκιπόπουλο δεν θα έρθει κάτω από το σπίτι σου, εκτός βέβαια από τον πρίγκηπα που βρήκε τη Ραπουνσελ. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι αν θέλουμε κάτι πάρα πολύ και απαντήσουμε το ΓΙΑΤΙ το θέλουμε, και επιμένω στη λέξη αυτή και την τονίζω και τη γράφω με κεφαλαία γιατί αν δεν απαντήσεις το ΓΙΑΤΙ το θες πώς θα ξέρεις ποιες είναι οι βάσεις του στόχου, πώς θα ξέρεις ότι το θες για υγιείς λόγους; Είναι αυτό που σας έγραφα σε ένα από τα πρώτα γράμματά μου εδώ, για τα δυσλειτουργικά πιστεύω. Απόψεις και θέσεις άλλων, της οικογένειας, της κοινωνίας, της εκπαίδευσης, γενικά άλλων, που μας έχουν φορεθεί από πολύ μικρή ηλικία και τα θεωρούμε δεδομένα χωρίς σκέψη. Νούμερο ένα είναι η ηλικία! <<Είσαι πολύ μεγάλος για σπουδές, είσαι πολύ μεγάλος για έρωτες, είσαι πολύ μεγάλος για το τάδε χόμπι, είσαι πολύ μεγάλος για αλλαγή καριέρας>>. Όλοι τα έχουμε ακούσει αυτά. Και ποιος είναι αυτός που θα ορίσει το πολύ μεγάλος για εμάς εκτός από εμάς; Για εμένα η ηλικιά είναι μόνο ένα νούμερο και γερνάμε μόνο όταν σταματάμε να μαθαίνουμε.
Όπου και αν ψάξετε θα βρείτε τιπς για να θέσετε σωστά τους στόχους σας. Τα μοντέλα είναι πολλά και σε κάθε άνθρωπο ταιριάζει κάτι άλλο.
Κάποιοι άνθρωποι δεν χρειάζεται καν να γράψουν τους στόχους τους, βρέθηκα φέτος σε μια πολύ ευχάριστη εκπληξη εκπλήρωσης στόχων. Από έναν άνθρωπο που δεν του ήρθαν καθόλου εύκολα τα πράγματα, που έπεσε και του χρειάστηκαν ούτε λίγο ούτε πολύ έξι χρόνια για να σηκωθεί, αλλά τελικά σηκώθηκε και αυτό είναι μεγάλο στοίχημα. Ένας άνθρωπος που έχει ζήσει μισό αιώνα ήδη και τα κατάφερε υπέροχα (άρα η ηλικία δεν παίζει κανέναν ρόλο, είναι απλά ένα νούμερο).
Το τι μας κινητοποιεί είναι για κάθε άνρθωπο διαφορετικό. Άλλος είναι πιο δυνατός χαρακτήρας, άλλος μπορεί να σκέφτεται την προσωπική του ευθύνη σε κάθε του κίνηση, άλλος μπορεί να σκέφτεται τι θα αφήσει πίσω του όταν δεν θα είναι εδώ (και δεν αναφέρομαι στο υλικά, είναι τόσο εφήμερα και παροδικά όλα), άλλος να ψάχνει μια ευκαιρία.
Εύχομαι να κάνεις όλα σου τα όνειρα πραγματικότητα και να φτάσεις εκεί που δεν έχεις καν ονειρευτεί. Εύχομαι το σχέδιο δράσης σου φέτος να είναι αυτό που σου ταιριάζει και μέσα από αυτό να τα καταφέρεις όλα!
Με αγάπη
Λαμπρινή