Θα βγεις; Αυτοπεποίθηση να πάρεις!

2020-09-29

Κατά το γνωστό <<ζακέτα να πάρεις>> της ελληνίδας μάνας.

Άκουσέ το εδώ

Πριν βγεις έξω σιγουρέψου ότι φόρεσες αντιηλιακό και την αυτοπεποίθησή σου. Αυτό το σημερινό γράμμα θα έπρεπε να είχε γραφτεί ακριβώς μετά το <<Τι είναι Coaching>> που ήταν το πρώτο που έγραψα. Αν με ρωτάς σήμερα, με όσα γνωρίζω είμαι σε θέση να σου πω ότι η αυτοπεποίθηση ενώ έχει πολλές διαστάσεις είναι και από εκείνα τα συστατικά που όταν τα έχεις μπορείς να καταφέρεις ότι βάλει ο νους σου και αν δε το διαθέτεις δεν μπορείς να κάνεις ούτε βήμα, ανάλογα με το τι θεωρείται για τον καθένα βήμα. Αν την έχεις κράτα τη σφιχτά και μη βγαίνεις ποτέ χωρίς αυτή από το σπίτι σου. Έχε τη στο νεσεσέρ σου, στην τσάντα, στο αυτοκίνητο. Έχε τη πάντα μαζί σου και πάνω σου. Αν δεν έχεις αρκετά αποθέματα, δεν πειράζει, το θετικό είναι ότι είναι μια ικανότητα που χτίζεται. Και είμαι αρκετά πεπεισμένη ότι όταν γεννήθηκες την είχες κάπου μέσα σου, απλά περνώντας τα χρόνια κάπου, κάπως, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες κρύφτηκε πολύ βαθιά μέσα σου. Όταν έκανες τα πρώτα σου βήματα, δεν ήταν κανείς εκεί να σου πει ότι δε μπορείς να το κάνεις, σηκώθηκες και έκανες εκείνο το πρώτο δειλό βήμα. Ακόμα και αν έπεσες στο δεύτερο, σηκώθηκες και συνέχισες την πορεία σου.
Αυτοπεποίθηση είναι η πίστη στον εαυτό μας. Η πίστη ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι. Αφορά σε διαφορετικούς τομείς αλλά και το σύνολο της ζωής μας, δηλαδή μπορεί να έχουμε αυτοπεποίθηση στις φιλίες αλλά όχι στις σχέσεις, ή στα επαγγελματικά, αλλά όχι στα αθλήματα.
Ένα κομμάτι της σαφώς βασίζεται στη διαπαιδαγώγηση και στον τρόπο που μεγαλώσαμε. Θα έχεις καταλάβει όμω, αν είσαι εδώ καιρό, ότι δεν κολλάω στο παρελθόν, ίσως μόνο για τα μαθήματα που μας δίνει. Θεωρώ ως δεδομένο ότι οι γονείς και όσοι βοήθησαν στην διαπαιδαγώγησή μας έκαναν αυτό που θεωρούσαν καλύτερο με βάση τα τότε δεδομένα και βάσει των δικών τους βιωμάτων. Δεν λέω απαραίτητα ότι αυτό ήταν σωστό αλλά ήρθε η ώρα να αφήσουμε το παρελθόν εκεί που ανήκει και να ζήσουμε στο μόνο που έχουμε στα χέρια μας. Στο τώρα!
Τις προάλλες συναντήθηκα με ένα νέο παιδί και μου διηγόνταν ότι ετοιμάζεται να βρει σπίτι και να ζήσει μόνος του, όμως δεν πιστεύει καθόλου στον εαυτό του και στο γούστο του και θέλει τη γνώμη της μαμάς του και των φίλων του για να προχωρήσει στη ζωή του, στα διάφορα βήματα που κάνει. Ενώ λοιπόν είναι έτοιμος να κόψει τον ομφάλιο λώρο, κάνει πίσω. Δεν λέω απαραίτητα ότι αυτό είναι θέμα του παιδιού αλλά εκείνου που το καλλιέργησε. Μεγαλώνουμε παιδιά που είναι ανίκανα να πουν τα θέλω τους. Θέλουμε παιδιά που χρειάζονται δεκανίκια; Όχι είναι σίγουρο ότι δε το θέλουμε αυτό ως γονείς αλλά οι πράξεις μας τι δείχνουν; Δηλαδή τι θα γίνει αν ορθώσουμε το ανάστημα μας στα θέλω μας; Τι θα γίνει αν κάνουμε αυτό που θέλουμε. Συχνά δε ρωτάμε τον εαυτό μας τι είναι αυτό που θέλω εγώ; Μόνο εγώ; Η επιλογή μου βασίζεται μόνο σε εμένα και στα θέλω μου; Δηλαδή αν ζούσα μόνος μου στην Αμερική που δε θα με έβλεπε κανείς γνωστός μου θα ήθελα αυτό; Θα φορούσα αυτό, θα είχα αυτή τη σχέση, θα είχα αυτή την εργασία, αυτό το σπίτι, αυτή τη ζωή;
Η αυτοπεποίθηση είναι ένα πολυδιάστο θέμα. Κάποιοι λόγοι που εξαιτίας τους δεν διαμορφώνουμε αυτοπεποίθηση ίσως έχουν να κάνουν με την αυτοαποδοχή, θέμα που έχω αναλύσει ήδη, τη σύγκριση με άλλους ανθρώπους, τις υψηλές προσδοκίες, την κριτική, τον εγωισμό, τον φόβο της απόρριψης. Κολλάμε πολύ στις απόψεις των γύρω μας, περιμένουμε την έγκρισή τους, αναζητούμε την αποδοχή των άλλων.
Για να μας αποδεχτούμε θέλουμε ανταλλάγματα,
-Όταν χάσω κιλά θα μου πάρω το φουστάνι,
-Όταν κάνω την τάδε αλλαγή θα κάνω το επόμενο βήμα
-Όταν .... θα......
Όλες αυτές είναι συμπεριφορές και πεποιθήσεις που είναι ριζωμένες μέσα μας για πολλά χρόνια. Εφόσον τα δούμε, εφόσον διαπιστώσουμε ότι μας αμφισβητούμε συνεχώς, δεν πιστεύουμε στη γνώμη μας, δεν πιστεύουμε στις δυνατότητες και σε εμάς γενικά και θέλουμε να ξεκινήσουμε το πιο όμορφο ταξίδι της αποδοχής και της πίστης στον εαυτό μας, μπορούμε να το κάνουμε! Αρκεί να πετάξουμε όλα αυτά τα δυσλειτουργικά πιστεύω.
Αν θες να το κάνεις, μπορείς να διαβάσεις παρακάτω.
Πάρε μολύβι και χαρτί και ξεκίνα:

  • Καταγραφή όλων των καταστάσεων και ατόμων που δε σου επιτρέπουν να έχεις αυτοπεποίθηση (εδώ αξίζει να αναφέρω ότι τη δύναμη την έχουμε δώσει εμείς οι ίδιοι στα άτομα και στις καταστάσεις, κανείς δεν έχει δύναμη πάνω μας, παρα μόνο αυτή που του επιτρέπουμε εμείς)
  • Ανάλυσε περισσότερο όλα αυτά άτομα και τις καταστάσεις. Πώς αντιδράς εσύ σε όλα αυτά, σε τι βαθμό αυτά επηρεάζουν την αυτοπεποίθησή σου
  • Γιατί επιτρέπω να συμβεί αυτό; Γιατί επιτρέπω αυτήν την εξαρτημένη σχέση, Ποια η σχέση μου με εμένα; Με έχω αποδεχτεί;
  • Μήπως σε αυτό σημείο θα πρέπει να καταγράψεις τις επιτυχίες και τις αποτυχίες σου, χωρίς να σε κρίνεις, μόνο απλή καταγραφή. Όλα εκείνα τα μικρά και μεγάλα που συντέλεσαν στο να γίνεις αυτό που είσαι σήμερα; (Συγχαρητήρια για το θάρρος σου)!
  • Εφόσον είσαι έτοιμος, άλλαξε! Πέταξε τα παλιά πιστεύω και ζήσε απαλλαγμένος από τις γνώμες και την αποδοχή των άλλων. Αξίζεις όλα όσα έχεις ονειρευτεί και ίσως τώρα είναι η ώρα να τους δώσεις σάρκα και οστά.

Η ευθύνη τίνος είναι; Τα μη ολοκληρωμένα όνειρα που έμειναν όνειρα τίνος είναι; Η ζωή είναι μικρή για να βολευόμαστε σε λιγότερα από αυτά που αξίζουμε. Αν δε σ'αρέσει κάτι, άλλαξέ το, αλλά μην ψάχνεις προϋποθέσεις για να σε αγαπήσεις. Πίστεψε σε εσένα όπως πιστεύω εγώ σε εσένα. Πιστεύω ακόμα και όταν εσύ δεν πιστεύεις σε εσένα (ίσως ακόμα δεν είσαι έτοιμος).
Πίστεψε σε εσένα ακόμα και αν δε σε πιστεύει κανείς.
Μη βγεις ξανά ποτέ από το σπίτι σου χωρίς να φοράς την αυτοπεποίθησή σου, κάνε αυτό το δώρο στον εαυτό σου.
Γίνε εσύ ο καθρέφτης σου, γίνε εσύ ο κριτής σου! Να σε υποστηρίζεις και να σέβεσαι εσένα πρώτα και ύστερα τους άλλους. Ακόμα και αν γαλουχήθηκες αλλιώς ίσως ήρθε η ώρα να το σπάσεις αυτό. Ίσως ήρθε η ώρα να κόψεις τον ομφάλιο λώρο μόνος σου, πριν το κάνει η ζωή και χάσεις τον κόσμο κάτω από τα πόδια σου. Γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι γράφει το σενάριο στην επόμενη σελίδα. Ας είμαστε προετοιμασμένοι.
Πολύ μεγάλο το σημερινό θέμα, είχε πολλές διαστάσεις και δεν ξέρω αν το έχω εξαντλήσει. Ίσως επιστρέψω σε αυτό κάποτε.

Υ.Γ: Θα ήθελα να προσέξεις τα όρια της αυτοπεποίθησης, με την έπαρση, είναι το άλλο άκρο της και κραυγάζει κενότητα και τα θέματα αποδοχής χτυπούν καμπανάκια.
Καλή εργασία με τον εαυτό σου!
Με την αγάπη μου
Λαμπρινή